Όχι άλλες θυσίες στο βωμό του κέρδους!
Ο ΣΦΕΑ 1967-1974 εκφράζει την οδύνη και τα βαθιά συλλυπητήρια του στις οικογένειες και τους συναδέλφους των εργατριών που έχασαν άδικα τη ζωή τους στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ και εύχεται ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες.
Ταυτόχρονα απαιτεί μαζί με όλο το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα να απαντηθούν χωρίς τις γνωστές υπεκφυγές, με σαφήνεια, χωρίς καμία συγκάλυψη όλα τα κρίσιμα ερωτήματα για τα αίτια της έκρηξης και της πυρκαγιάς και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες για το νέο έγκλημα σε βάρος των εργαζομένων.
Απορρίπτουμε τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς ότι η Ν.Δ. εκσυγχρόνισε το πλαίσιο για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία, ότι εντατικοποίησε τους ελέγχους και ότι τάχα 'έδωσε έμφαση στις πιο επικίνδυνες βιομηχανικές δραστηριότητες' . Τα στοιχεία όμως της Επιθεώρησης Εργασίας αποκαλύπτουν την αναποτελεσματικότητα αυτών των ελέγχων, καθώς τα καταγεγραμμένα εργατικά ατυχήματα τριπλασιάστηκαν την τελευταία δεκαετία από 5.930 το 2015 σε 17.359 το 2024.
Αλλά και η εξέταση των εργατικών ατυχημάτων μειώθηκε. Από τα 14.388 ατυχήματα του το 2022 η Επιθεώρηση διερεύνησε 11.929, από τα 14.300 του 2023 διερεύνησε τα 11.900, από τα 14.920 του 2023 διερεύνησε τις 7.827 και από τα 17.359 του 2024 μόλις 6.320. Η Επιτροπή Υγιεινής και Ασφάλειας της Επιθεώρησης Εργασίας διαθέτει μόνο τέσσερις επιθεωρητές στους νομούς Τρικάλων και Καρδίτσας και 200 πανελλαδικά.
Για 'προδιαγεγραμμένο έγκλημα' έκανε λόγο ο Δημήτρης Αρμάγος, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων, που έβρισκε τις πόρτες του εργοστασίου κλειστές σε κάθε απόπειρα επίσκεψης, καταγγέλλοντας τη δημιουργία 'άβατου' από μεγάλες βιομηχανίες της ευρύτερης περιοχής, που αρνούνται την είσοδο σωματείων με πρόσχημα τη 'διαφύλαξη της υγιεινής'.
Καλούμε τους εργαζόμενους/ες, “να μην κάνουν πίσω, μπροστά στην ανάγκη για το μεροκάματο από την διεκδίκηση μέτρων προστασίας της ζωής και της υγείας τους, ώστε να γυρίζουν στα σπίτια τους αρτιμελείς και ζωντανοί. Δεν είναι μοιραίο, δεν είναι κανονικότητα στην ζωή μας να πάμε για δουλειά και μην ξέρουμε εάν θα γυρίσουμε! Να ζούμε σε ένα διαρκές 'πάμε κι όπου βγει!”, όπως σωστά τονίζει και το ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΑΡΙΣΑΣ.
Αθήνα 27-1-2026